Luie blogger

De schrijver van dit blog is de laatste tijd niet erg productief. Wat is er toch aan de hand? Heeft hij weer problemen met zijn gezondheid? Of heeft hij het juist te druk en is hij nooit thuis? Nou, met de gezondheid gaat het prima en ik ben redelijk actief, maar ook weer niet te druk om af en toe een stukje te tikken. Zonder specifieke reden is het er de laatste tijd weinig van gekomen. Vandaag heb ik me voorgenomen om weer eens iets vaker een teken van leven het net op te slingeren.

Eerst maar even het noodzakelijke kwaad dat werk heet afhandelen. Dat is de laatste tijd best interessant. Ik ben regelmatig in Kuala Lumpur te vinden omdat de director daar is opgestapt en tot twee keer toe een vastgelegde vervanger van gedachte veranderde. Ze hebben dus iemand nodig die leiding geeft aan projecten en aanspreekpunt is voor de klant. Ik heb de afgelopen twee maanden een paar projecten voor Nestle gedaan en dat is een leuke klant om mee te werken.

Daarnaast ben ik bezig om een nieuwe tool te lanceren. Marktonderzoek wordt hier nog veel op ouderwetse wijze gedaan door interviews met pen en papier te registreren. De smartphone is in Zuidoost Azie aan een onstuitbare opmars bezig en dat biedt mogelijkheden voor innovatie. We laten applicaties ontwikkelen voor iPhone, iPad en Andoid telefoons waarmee we met consumenten kunnen communiceren en informatie kunnen vergaren. Oorspronkelijk had ik hiervoor een vriend ingehuurd, maar die werkt onwaarschijnlijk traag en onprofessioneel, dus ben ik net overgestapt op een lokaal bedrijf. Die gaan lekker snel en eind deze maand zal de tool intern gelanceerd worden. Veel bedrijven zijn zeer geinteresseerd in het concept en ik hoop dan ook op een succesvol jaar met het uitrollen van het product in diverse landen. Ik heb de verantwoordelijkheid over ontwikkeling, marketing en sales. Mijn baas droomt al hardop over de Amerikaanse en Europese markt en als hij niet te optimistisch is kan het een leuke en leerzame tijd worden.

Voetbal staat op een laag pitje. De vorige twee seizoenen kwamen er steeds meer Afrikanen in het team. Aardige jongens, maar ik kan niet tegen dat egoistische pleintjesvoetbal en het slechte klok kijken van ze. Ik was dit seizoen gebleven omdat beloofd was dat de Afrikanen er bijna allemaal uit zouden gaan. Die belofte werd echter niet nagekomen en dus ben ik alsnog vertrokken. De afgelopen weekenden heb ik het voetbal nog niet gemist. Als het weer gaat kriebelen, zoek ik wel een team voor de rest van het seizoen. Volgend seizoen ben ik al onder de pannen bij de Scandinavian Vikings - ik zal ze nog wel eens uitleggen dat wij dat een pleonasme noemen. Geen goed team, maar er wordt behoorlijk gedronken na afloop en ze gaan vaak samen stappen. Dat komt dus wel goed.

In mijn vrije tijd ga ik regelmatig fitnessen en zit ik 's avonds vaak op mijn balkon. Shirt uit, muziekje aan, biertje erbij, de blik op de skyline of op de laptop. De elfstedenkoorts heeft op mij geen vat. In het weekend lig ik overdag vaak in en bij het zwembad te luieren en van mijn legendarische classic rock collectie te genieten. Ook ga ik vrijwel ieder weekend een bierje drinken, soms gecombineerd met een potje pool. Soi 11 is tegenwoordig de uitgaansbuurt waar het gebeurt en ik zal daar binnenkort eens wat over schrijven. Zaterdagavond is Premier League avond. De Nederlandse competitie negeer ik, want er bereiken mij allemaal ongeloofwaardige berichten over wat er in en buiten het veld gebeurt. Dat kan niet waar zijn.

Afgelopen zaterdag heb ik wat gedronken met Deborah 'Bolten'. Ze kwam weer eens langs met KLM en dus konden we gezellig bijkletsen over gezamenlijke vrienden en Nederland in het algemeen. Volgende week donderdag landen mijn ouders voor een vakantie van drie weken en hoewel ze een groot deel van de vakantie het land in trekken - ze hebben straks na drie vakanties meer gezien van Thailand dan ik - zullen we aantal keren uit eten gaan als ze in Bangkok zijn. Leuk om ze snel weer te zien. De laatste keer was juni 2010.

Gokje zonder topje

Thailand heeft wereldwijd een grote reputatie als bestemming voor sextoeristen. Zo'n imago gaat een eigen leven leiden en mensen die nog nooit in Thailand geweest zijn denken nogal eens dat het hier overal sodom en gomorra troef is. Ook toeristen die vooral op het smoezelige imago afkomen en niet de moeite nemen om het echte Thailand te ontdekken, zullen hun vooroordelen bevestigd zien.

Je kunt het vergelijken met Amsterdam. De gemiddelde Amerikaan denkt dat er complete anarchie heerst. Veel buitenlanders die ik in Thailand tegenkom vertellen me hoe fantastisch Amsterdam is. Als ik dat beaam en wat locaties opnoem, blijken ze meestal alleen in coffeeshops geweest te zijn. Voor hun staat Amsterdam gelijk aan een verzameling coffeeshops, terwijl ik dat aspect van Amsterdam helemaal niet ken.

De Thai doen hard hun best om hun boedhistische imago te cultiveren. Al dat sex gedoe is iets voor vieze buitenlanders. De gewone Thai is een keurige boedhist die zich hier verre van houdt. Yeah, right. Het grappige van Thailand is dat men er een kunst van maakt om dingen te verdoezelen. Het motto is dat als je het niet ziet, het ook niet gebeurt. Iedereen doet of zijn neus bloedt. Men houdt dan ook graag

de mythe in stand dat de sexindustrie gecreeerd is ten tijde van de Vietnam oorlog, toen Amerikaanse soldaten voor rest & recreation naar het koninkrijk kwamen.

De waarheid is anders. Het sextoerisme is slechts het topje van de ijsberg dat duidelijk in het oog springt. Onder water bevindt zich een enorme industrie van zogenaamde massagesalons en karaokebars. Voor de Thai, wel te verstaan. Ik woon vlakbij het meest bekende entertainment centrum (zo heet dat hier) van Bangkok. Sommige kan ik vanaf mijn balkon zien. We hebben het hier niet over aftandse salons waar in een achterkamertje stiekem wat gefriemeld wordt. Nee, de massagehuizen zijn enorme gebouwen die aan de binnenkant ongetwijfeld alle comfort bieden. Ik ben er niet binnen geweest, maar als iemand graag een diepgaand jounalistiek huzarenstukje over de geleverde dienstverlening wenst, laat ik me graag sponsoren.

Op dit moment moet ik me tot een verslag van de buitenkant beperken. Ik heb eens een rondje langs de etablissementen bij mij in de buurt gedaan. Alle foto's in onderstaande slideshow zijn genomen binnen een afstand van een paar honderd meter. Buiten Bangkok zijn de massagehuizen uiteraard kleiner, maar naar verluidt zijn ze door het hele land aanwezig.

De Thai zijn een creatief volk en dus is erotische recreatie niet beperkt tot massage en karaoke. Van vrienden heb ik gehoord dat er golfbanen zijn waar ze vrouwelijke caddies hebben. Na afloop is er de mogelijkheid om in besloten sfeer nader kennis te maken met de caddy, waarbij de golfcubs in de tas blijven bij het maken van de laatste put. Ik heb me altijd voorgenomen om niet voor mijn vijftigste aan deze ouwelullen 'sport' te doen. Wellicht moet ik mijn mening herzien.

De directe aanleiding voor dit stukje is een bericht in de krant deze week. Er verschenen foto's in de media van een illegaal casino waar de vrouwelijke serveersters en croupiers topless hun werk doen. Dit zal geen enkele Thai oprecht verbazen. De schone schijn moet echter worden opgehouden dat dit ongehoord is en dus werd het bestaan van het casino breed uitgemeten in de pers en begon de politie meteen een jacht om de locatie van het casino te achterhalen. Vooralsnog zonder succes. Men denkt dat het casino na de hevige publiciteit in allerijl is opgedoekt. Rien ne va plus.

Een ezel stoot zich geen twee keer...

Thailand heeft de watersnood ramp nauwelijks achter zich. Ik lees er weinig meer over, maar luttele weken geleden stonden er nog berichten in de krant over burgers die protesteerden dat het water nog steeds niet uit hun wijk was verdwenen. Een aanzienlijk deel van de bevolking is bezig om de schade aan hun bezittigen te herstellen. Voor velen is er weinig meer te redden en hun huis zal volledig opnieuw moeten worden opgebouwd.

Inmiddels heeft de regering meermaals aangegeven dat voor een herhaling absoluut niet gevreesd hoeft te worden. Er zullen op tijd maatregelen worden genomen. Een regering die voortdurend bewijst onjuiste informatie te verstrekken en incapabel te zijn, dient echter niet op haar woord vertrouwd te worden. Het is wijzer om op harde cijfers af te gaan en die zijn nogal verontrustend.

De regering heeft de schuld van de waterramp afgeschoven op de overvloedige regenval. Onafhankelijke experts zijn het er echter over eens dat de overheid verzuimd heeft om water uit de vele dammen af te laten vloeien. Op het moment dat de aangekondigde moessonregens zich over Thailand uitstortten, waren de dammen al nagenoeg vol. Niet zo slim.

De experts waarschuwen nu dat het waterpeil momenteel in de dammen nog hoger is dan exact een jaar geleden. Zie bijgaande infographic uit de Bangkok Post. De overheid heeft de afgelopen drie maanden van droogte blijkbaar niet benut om voldoende water te lozen. Verantwoordelijke functionarissen wijzen erop dat er nog een paar maanden te gaan zijn totdat het regenseizoen begint en beweren dat er tegen die tijd voldoende water afgevloeid zal zijn.

Gezien de huidige hoge waterstand is het echter gerechtvaardigd om de laconieke woorden met een flinke korrel zout te nemen. Je kunt niet ineens een hele grote hoeveelheid water uit de dammen laten lopen, want dan komt boerenland onder water te staan. Dit had dus geleidelijk moeten gebeuren. Als de weergoden het dit jaar wederom op Thailand gemund hebben, is een herhaling van de ramp heel goed mogelijk. De economische schade op lange termijn zal dan groter zijn. Buitenlandse ondernemingen met productiefaciliteiten in Thailand waren afgelopen jaar not amused over de gang van zaken en de schade die ze opliepen. Verkassen naar een ander land kost echter nogal wat en dus blijven de meeste vooralsnog in Thailand. Maar als ze twee jaar achter elkaar de pineut zijn door falen van de overheid, dan zal voor veel ondernemingen toch echt de maat vol zijn.

Als er niet snel iets gebeurt, dreigt er dus een nieuwe ramp voor Thailand, veroorzaakt door de onvoorstelbaar lakse houding van de overheid. Een ezel stoot  zichzelf geen twee keer aan dezelfde steen. Thailand wel? We mogen het helaas niet uitsluiten. Stom dat ik mijn ongebruikte kaplaarzen al heb weggegooid.

"Doe eens normaal, man" op z'n Thais

Niet lang geleden was

Nederland in rep en roer, omdat Mark Rutte door Geert Wilders toegebeten kreeg dat hij eens normaal moest doen. Een brede maatschappelijke discussie volgde over de vraag of Wilders zijn boekje te buiten was gegaan. Een Thai zal van deze commotie niets

begrijpen. Thaise politici zijn er nog veel meer dan in Nederland voor zichzelf en hebben lak aan wat voor voorbeeldrol dan ook. Hierbij wordt fysiek contact soms niet geschuwd. Ik had me nog maar net Bangkok gevestigd of Chuvit, momenteel een prominent parlementslid en leider van zijn eigen partij, sloeg een journalist die hem zou hebben beledigd vol op zijn bek. Recenter werd er melding gemaakt van duw en trekpartijen bij bedreigde dijken, waar concurrerende politici bijna letterlijk om voorrang vochten om door journalisten gefotografeerd te kunnen worden met een zandzak in hun hand. Vorige week beschuldigde een politicus van de Democrats een rivaliserende Pheu Thai politicus van het laten vermoorden van zijn assistent.

Deze week is het nog een stukje verder gegaan. Khanchit, een parlementslid van de Democrats uit een provincie vlakbij Bangkok, had het al een tijd aan de stok met de zoon van een Pheu Thai politicus. De vete is in de loop der tijd hoog opgelopen en volgens de berichtgeving konden de twee het niet laten elkaar bij iedere gelegenheid verbaal in de haren te vliegen, waarbij ze het stadium van "doe eens normaal, man" allang gepasseerd waren. Afgelopen zondag sloegen de stoppen door bij Khanchit. Hij volgde Udon naar het toilet bij een tankstation en vuurde hem 8 kogels door zijn kop. Je zult begrijpen dat Udon op slag ernstig dood was. Volgens de politie zijn er veel getuigen, is Khanchit op een beveiligscamera vast gelegd en is hij een van slechts zeven mensen in de provincie die een vergunning hebben voor het type wapen waarmee zijn rivaal is doodgeschoten. Dus dat hij schuldig is, staat zo goed als vast.

Dat een parlementslid een lid van een op politiek gebied rivaliserende familie doodschiet, is al bizar genoeg. Stel je voor dat Hero Brinkman - ik weet niet waarom ik hem noem, kwam zomaar in me op -de zoon van een willekeurig kamerlid van de PvdA doodschiet. Zo moet je dat ongeveer zien. Wat er vervolgens gebeurt, is voor een buitenlander als ik toch niet helemaal goed te bevatten. Dat de vader van de verdachte naar de plek des onheils snelt om alle ooggetuigen te bedreigen, is nog tot daar aan toe. Maar dat Khanchit zich vervolgens kan beroepen op parlementaire onschendbaarheid is toch van de zotte. Uit de Bangkok Post:
"Mr Khanchit was not detained because, as a member of parliament, he has immunity while parliament is in session. That can be revoked however by a vote of House members. House Speaker Somsak Kiatsuranon, said yesterday parliament would not normally allow an MP to be detained by police while the House was still in session."..."Police have asked Mr Khanchit to surrender his .40 pistol for examination but he has not responded."Hij wordt van moord verdacht en de bewijslast is naar verluid overweldigend, maar kan niet worden gearresteerd vanwege parlementaire immuniteit. Meneer heeft zich dinsdag bij de politie gemeld (zie foto) met de mededeling dat hij onschuldig is en is daarna weer op zijn gemak naar huis gegaan.

Wat is dit toch voor een land waar ik verzeild ben geraakt? Na vier jaar Thailand kan ik me nog regelmatig verbazen over de gang van zaken. Heerlijk toch?

Kerst in Bangkok

Het is momenteel bijzonder

aangenaam in Bangkok. Het is zonnig, droog en relatief koel met een lage vochtigheidsgraad. Ideaal weer. Het is dan ook prettig om in de stad te vertoeven. In Bangkok wordt kerst door de Thais steeds meer omarmd.

Veel Thais gaan met kerst weg of terug naar hun familie in den lande. Er is dan ook minder verkeer dan normaal in de stad. In het apartementencomplex naast mij, waar alleen maar Thais wonen, was op eerste kerstdag

een feest. De horeca doet uiteraard ook mee. Serveersters zijn in veel bars en restaurants getooid met kerstmutsen. De shoppingmalls spannen echter de kroon. Volgens mij worden de (nep)kerstbomen ieder jaar groter.

Er worden steeds meer moderne shopping malls geopend en die proberen elkaar de loef af te steken als het om kerstversieringen gaat. De Thais zijn bijzonder geil van shopping malls en alles wat blinkt, dus de

kerstversieringen zijn een groot succes. Ze kunnen er uren naar kijken en krijgen geen genoeg van het maken van foto's. En zo lijkt het kerstfeest in Thailand ieder jaar een stukje populairder te worden.

And the winner is ...

Er zijn weinig dingen waarin Thailand mondiaal uitblinkt. Bij Olympische Spelen worden niet meer dan een paar medailles bij elkaar geschraapt, wereldkampioenen zijn er weinig en qua intellectuele prestaties heeft het land al helemaal weinig om over op te scheppen. Waterbeheer is ook niet bepaald een onderwep van expertise hier, zoals jullie inmiddels ook weten. Net zoals Nederland uitblinkt in korfbal en schaatsen, zijn de Thai goed in Thai boksen en voetvolley, vooral omdat weinig andere landen aan deze sporten doen. En ze mogen zichzelf dan wel benoemen tot wereldkampioen glimlachen, maar ik ben in landen geweest waar men op het gebied van vriendelijkheid niet onder doet voor de Thai.

Nu is er met dank aan Durex toch een gebied gevonden waarin de Thai lastig te verslaan zijn. De condoomgigant heeft een wereldwijd onderzoek verricht in 36 landen. Men is grondig te werk gegaan en heeft in totaal 29.000 personen geinterviewd over hun seksleven. We hebben het dus over een gedegen onderzoek waar harde conclusies aan verbonden kunnen worden. Een van de vragen betrof vreemdgaan in het huwelijk. En wat blijkt: de Thai blinken uit. Onder de getrouwde mannen is 54% wel eens vreemd gegaan tijdens het huwelijk, daarmee nummer twee Korea (34%) ver achter zich latend. Hulde. De vrouwen zitten dicht tegen de eerste plaats met een score van 59%, maar moeten Nigeria (62%) net aan voor laten gaan.

Deze uitslag is nogal verwarrend als je er een doorsnee reisgids naast legt. Daarin wordt de argeloze toerist namelijk uitgelegd dat zedelijk gedrag diep geworteld is in de Thaise cultuur. Het land heeft weliswaar een bedenkelijke reputatie als seksparadijs voor toeristen, de Thai zelf zouden oh zo preuts zijn. Het Durex onderzoek bevestigt echter waar je hier als expat nogal gauw achter komt: Thailand is het land van de schone schijn. Onder het keurig opgepoetste oppervlak vind je een groot gebrek aan normen en waarden die wij in het Westen belangrijk maken. Dat komt tevens tot uiting in de seksuele moraal, met een officieuze wereldtitel vreemdgaan als resultaat.

Voetbal in Pattaya

Na bijna een jaar van blessureleed is mijn liesblessure bijna verleden tijd. Inmiddels heb ik alweer vijf potjes gespeeld in de competitie en het is heerlijk om weer bij 35 graden in de wei te huppelen. Onze prestaties zijn nog niet wat het moet zijn (grijze middenmoter), maar dat is van secundair belang. Bovendien krijgen we nu wat mindere teams voor onze kiezen en hopelijk smaken die goed, zodat we ons wat op kunnen werken op de ranglijst.

Ieder team moet één of twee keer per seizoen in Pattaya spelen. Tot nu toe was ik er in vier jaar pas één maal bij. Er was altijd wel iets, vaak een blessure. Onlangs ondernam ik met mijn elftal dan toch weer eens de twee uur durende reis naar Sin City. De wedstrijd was bij de Thai Polo & Equestrian Club. Dat klinkt chique and dat is het ook. Het enorme terrein is prachtig gelegen buiten de stad in een heuvelachtige omgeving. Geen slechte locatie om je zaterdagmiddag door te brengen met een potje voetbal. Helaas kon onze keeper niet omdat hij in een overstroomd gebied woont en moest er een speler op doel. Dat onze Afrikaanse vrienden te laat uit Bangkok waren vetrokken en pas na het laatste fluitsignaal arriveerden hielp ook niet echt. Ondanks een voortdurend veldoverwicht verloren we dan ook met 3-1, maar we hadden goed gespeeld en de sfeer was dan ook prima.

Die avond zijn we met zijn zessen in Pattaya gebleven om te stappen. Eerst van de ene naar de andere beerbar om de premier league wedstrijden te zien, uiteraard met een scorende Van Persie. Daarna wat go-go bars bezocht, met als hoogtepunt Alcatraz. Niet alleen vanwege het estetische niveau van de dame, maar ook omdat ik tot hilariteit van mijn teamgenoten in de booien werd geslagen. Gelukkig kon ik wel gewoon mijn biertje drinken, dus ik vond het best. Afgesloten in een poolbar, waar de prestaties na veel bier niet om over naar huis te schrijven waren. Dat doe ik dan ook maar niet. De volgende ochtend ongezond weer op en terug naar Bangkok.