Best city in the world

Bangkok is door de lezers van Travel + Leisure uitgeroepen tot Best City in the World op basis van de criteria sights, culture/arts, restaurants/food, people, shopping, value. Het onderzoek is gehouden van december t/m maart, dus voor de protesten. Op nummer twee staat ook al een Thaise stad, het noordelijke Chiang Mai. De top 10 wordt verder bevolkt door Florence, San Miguel de Allende (Mexico), Rome, Sydney, Buenos Aires, Oaxaca (Mexico), Barcelona en New York. Katwijk heeft het weer niet gered, ondanks de mooie vuurtoren. Criterium nummer vier zal ze de das omgedaan hebben.

Na het expat onderzoek van HSBC, waarover ik enige tijd geleden berichtte, weer een bevestiging dat het hier niet slecht toeven is. Het is een bekend psychologisch fenomeen dat consumenten na aankoop behoefte hebben aan een bevestiging dat het een goede koop was. Zo is het met emigratie ook. Prettig om te lezen dat ik een goede keus gemaakt heb. Files, luchtvervuiling en hitte neem ik meteen op de koop toe. Ik woon immers in de beste stad ter wereld.

Bangkok rain

De heetste maanden april en mei zijn achter de rug. Het regenseizoen is in volle hevigheid losgebarsten. Door de vele buien en bewolking is het daardoor lekker koel. De afgelopen week meestal onder de 30 graden. Het Engelse gezegde 'when it rains, it pours' doet hier opgeldt. Zachtjes tikt de regen tegen het zolderraam kennen ze niet. De band The Cult heeft zelfs een liedje gemaakt over de regen in Bangkok. De buien gaan vaak gepaard met hemeltergend harde onweer. Regelmatig valt de kabeltelevisie uit tijdens een stortbui en soms valt de stroom zelfs uit.

Afgelopen week kwam het water weer eens met bakken uit de hemel. Om jullie een idee te geven van het natuurgeweld bijgaande filmpje. Na zo'n enorme onweersbui is het wel lekker om een stukje te gaan hardlopen. Je weet wel, lekker veel zuurstof in de lucht. Probleem is dat de hele straat een decimeter onder water stond. Dan is het wachten tot er toevallig een motorbike taxi aankomt om iemand af te zetten. Anders zit je een tijdje vast in je apartement. Dit keer had ik mazzel. Er kwam er al snel een aan.

Prioriteiten in Thailand

Wisten jullie dat Thailand met grote
problemen kampt? Nee, ik doel niet op de politieke problemen. Dat lossen we later nog wel een keer op. Er zijn urgentere zaken die flink aangepakt moeten worden.

Wat denk je van gokken op voetbalwedstrijden tijdens het WK. Moreel verderfelijk en bovendien illegaal. Daar moet hoog nodig wat aan gedaan worden. De politie was te beroerd om enige actie te ondernemen tegen de demonstranten, maar heeft de handen wel flink uit de mouwen gestoken om gokkers op te sporen en te arresteren. Deze week is met gepaste trots wereldkundig gemaakt dat tijdens het WK 1.800 personen gearresteerd zijn. Bij elkaar zouden ze voor 3,6 miljoen Baht hebben gegokt. Dat komt neer op 2.000 per persoon, oftewel 50 Euro. Dat is nogal wat. Je kunt je afvragen of de politie niets beters te doen heeft. Een cynicus zou kunnen denken dat ze hun eigen financiele belangen bewaken. Hoe meer er op het WK gegokt wordt, hoe minder er gegokt wordt via de reguliere kanalen die door de boys in brown worden afgeroomd.

Niet alleen het gokken dient te worden tegen gegaan. Ook de goede zeden moeten worden bewaakt. Daar staat Thailand immers wereldwijd bekend om. Nietwaar? De directeur van de Office of the Private Education Commission heeft de gewichtige taak op zich genomen om ervoor te zorgen dat studentes niet in korte rokjes rond paraderen. In Thailand wordt nog alom het voor Westerse begrippen ouderwetse schooluniform gedragen. De Thaise poppetjes zien er bijzonder elegant uit in hun witte blouse en zwarte rok. Sommigen dragen de rok tot onder de knie, anderen iets erboven. Echt korte rokjes heb ik echter nog nooit gezien. En geloof me, dat was me zeker niet ontgaan! Genoemde directeur vindt het echter de spuigaten uitlopen en heeft alle privescholen opgedragen om de roklengte scherp in de gaten te houden. Teveel vlees wordt bestraft met een weeklange sluiting van de school. Gaat de beste fatsoensrakker hoogstpersoonlijk langs de scholen om de roklengte op te meten? Wie zal het zeggen.

Ik ben bijzonder verheugd dat Thailand bovenstaande kwalijke praktijken serieus neemt en gestructureerd aanpakt. Dat het land op het punt staat te bezwijken onder door corruptie veroorzaakte problemen is zorgwekkend. Dat het politieke debat afgedaald is tot kibbelarij van kleuterschool niveau is niet constructief. Maar laten we ons eerst concentreren op het daadkrachtig uitroeien van gokken en dragen van korte rokjes. Zo krijgen we het land wel weer op de rails. Ik zeg: Together we can.

PS: De bijgaande foto van de studentes heb ik van internet. Zelf de stad in gaan om meisjes in rokjes te fotograferen ging me net iets te ver.

Khlong Toei markt

Bangkok is de afgelopen twee decennia sterk gemoderniseerd. In de meeste delen van het centrum vind je grote hotels, kantoren, shopping malls en parkeergarages. Een uitzondering is de wijk Khlong Toei. Dit is van oudsher een achterstandswijk, zoals dat in Nederland heet. De economische vooruitgang lijkt aan Khlong Toei voorbij te gaan. Weinig hoogbouw, veel verpauperde woningen, krotten onder bruggen.

Een letterlijk kleurrijk en levendig onderdeel van Khlong Toei is de enorme versmarkt. Kleurrijk vanwege de vele soorten groenten, fruit en kruiden. Levendig vanwege de kippen en vissen die je er in levende staat kunt kopen. Ze worden ook ter plekke geslacht, indien je geen zin hebt om thuis op je balkon zelf een kip de nek om te draaien of een krab dood te meppen.

Ondanks dat de markt vlakbij het centrum ligt, vind je er vrijwel geen toeristen. Ik kwam tijdens mijn rondgang geen enkele andere buitenlander tegen. Hoewel het luttele minuten lopen is vanaf het metrostation, moet je maar net weten waar het is, want het ligt wat verscholen. Blijkbaar maken de reisgidsen er weinig woorden aan vuil. Vreemd, vind ik, want als je het echte Thailand wilt zien, moet je hier zijn. De gemoedelijke sfeer. De kleuren en geuren. De wereldberoemde Thaise glimlach. Hier geen blèrende Katwijkse viswijven of een Leidenaar die luidkeels zijn 'aarruhbeiuh' aanprijst. Als je wat wilt kopen, horen ze het wel van je.

Bijgaande filmpje geeft een indruk, hoewel je eigenlijk zelf tussen de stalletjes zou moeten lopen om de sfeer echt goed te kunnen proeven. Het filmpje is wat lang, ik kon het niet laten.

Tip: de filmpjes op dit blog worden altijd klein weergegeven. Als je de browser in laat zoomen, is het beter te zien.

Nederland - Brazilie

Mijn verblijf in Nederland was goed
gepland. Ik heb veel voetbal gezien en het Nederlands elftal in de kroeg bekeken. Had me na de overvloedige berichtgeving in de media veel voorgesteld van vrouwvolk in Bavaria jurkjes. Helaas moest ik constateren dat deze stukjes textiel niet alle dames lekker afkleden. Misschien stond ik in de verkeerde kroeg. Een Australische sportsbar is wat dat betreft wellicht niet zo'n gelukkige keuze. Overigens wel erg gezellig en je komt nog eens wat oude bekenden tegen.

Vrijdag in Bangkok naar Nederland - Brazilie gekeken met landgenoten. Het was me ter ore gekomen dat de Green Parrot een thuishaven is voor het Oranje legioen te Bangkok. Grappige naam aangezien we tegen de Goddelijke Kanaries speelden. Zelfs de ambassadeur was er. Helaas niet zoals het hoort in Oranje shirt, maar in een strak overhemd met niet-oranje stropdas. De man beleefde een benarde avond. Niet vanwege de vroege achterstand, maar uit vrees voor zijn overhemd wanneer er iemand met volle bierglazen passeerde. Helaas voor hem gebeurde dat nogal vaak. Kan iemand deze man uit zijn ambt zetten? Wissel!

In de stampvolle kroeg kon ik me onderdompelen in een 'lekker oranjesfeertje', compleet met bijbehorende muzikale oranjekrakers. Het spreekt voor zich dat het een mooie avond was. Eentje om niet licht te vergeten.

Together we shop

In Nederland werd me vaak
gevraagd hoe de situatie in Bangkok nu is. Sinds het Thaise leger een eind maakte aan de bezetting van het centrum van Bangkok is het rustig in Bangkok, dus mijn leven daar gaat weer zijn normale, prettige gang. Van
enige verzoening tussen de partijen is echter nog geen sprake. Er zijn nog geen verkiezingen aangekondigd. De regering laat eerst onderzoeken wat er exact gebeurd is en wie er schuldig zijn. Dat is een compleet
zinloze exercitie, want de premier heeft zelf de onderzoekers aangesteld. De geloofwaardigheid van het onderzoek is daardoor bij voorbaat al laag. In de media is het dagelijkse politieke gekibbel tussen de partijen
over allerlei zaken dagelijks te volgen. Tot nog toe leidt het nergens toe.

Ondertussen doen de Bangkokians aan traumaverwerking. Daarbij laten ze zich inspireren door Obama en gebruiken ze de slogan Together We Can. In de stad zie je veel shirtjes en posters met deze tekst en er worden allerlei evenementen georganiseerd met dit thema. Winkelen is voor veel Thai het ultieme genot en dus was er op Silom een grote braderie. De opbrengst gaat naar middenstanders die getroffen zijn door de demonstraties. Tja, winkelen schijnt voor velen de beste manier te zijn om zichzelf op te beuren. Dat geldt bij uitstek voor de Thai. Together We Shop.

Verloren zoon

In de Nederlandse pers was de
afgelopen tijd veel aandacht voor verkiezingen, een olielek, een opspelende hamstring en een twitterende teringaap, oeps ... wat schrijf ik nou? Dit is toch hopelijk geen open medium dat voor de hele wereld toegankelijk is? Dom, dom,
dom.

Door al deze perikelen is de komst van de verloren zoon wat onderbelicht gebleven. Komende woensdag onderneem ik de reis naar Nederland. Om chaotische taferelen op Schiphol te voorkomen, maak ik een omtrekkende beweging. Ik vlieg op Dusseldorf en pak daar de trein naar Nederland.

Vervolgens heb ik nog een paar dagen om me voor te bereiden op het Henk Janssen Open. De moeilijkste klus zit er inmiddels op: de inschrijving. Dat had nogal wat voeten in de
aarde omdat de KNLTB alleen toernooipasjes uitgeeft voor in het buitenland wonende Nederlanders die lid zijn van een buitenlandse bond. Dat ben ik niet en volgens de regels mag ik dan ook geen toernooi spelen in Nederland. Ook al ben ik 30 jaar KNLTB lid geweest en staat mijn spelersprofiel nog steeds in het systeem. Gelukkig heeft Steven Menijn van de wedstrijdleiding succesvol een plan B uitgevoerd en ben ik uiteindelijk toch speelgerechtigd.

Expats hebben er een handje van om te klagen dat bepaalde dingen 'thuis' beter geregeld zijn. Blijbaar vervagen de herinneringen aan de ergernissen in je vaderland snel. Het is nu eenmaal lekker makkelijk foeteren op dingen die in den vreemde niet helemaal lekker lopen. Af en toe word ik er aan herinnerd dat de bureaucratie in Nederland niet van de lucht is. Je denkt toch niet dat men in Thailand van mij eist dat ik lid ben van een bond als ik ergens aan mee wil doen. Nee, daarvoor moet je toch echt in Nederland zijn. Zoals jullie in het nieuws hebben kunnen zien, is het in Thailand een goed gebruik om de boel in de fik te steken als je het ergens niet mee eens bent. Ik denk dat ik volgende week maar eens langs het bondsbureau moet...

Intussen heb ik vernomen dat de Oranjecamping in het Amsterdamse Bos is afgelast. Jammer. Had me er erg op verheugd. Nu heb ik voor niks een tent aangeschaft. Gelukkig kan ik nog bij mijn ouders terecht. Via foto's op internet heb ik kunnen constateren dat de traditie om hele achterstandswijken Oranje te verven wel in stand wordt gehouden. En maar zeiken dat ze het zo slecht hebben. Met het WK kunnen ze zich allerlei Oranje prullaria veroorloven; met 3 Oktober geven ze in twee dagen een maandsalaris uit; zoonlief heeft al een gepimpte scooter onder zijn reet voordat ie goed en wel kan lopen. Vreselijk, die armoede in Nederland.

Ondanks mijn afkeer van Oranje straatbeelden stap ik over een paar dagen met veel plezier in het vliegtuig. Wel heb ik wat verzoekjes om mijn verblijf te veraangenamen. Ik hoop zo weinig mogelijk oranje Kabouter Plop mutsen tegen te komen. Hans van Breukelen, blijf uit mijn buurt! Kunnen we ook even ophouden over de 'Grote Vier'. Sneijder meet 1.70, Van der Vaart 1.75. Tevens wil ik graag dat de NOS een geluidsfilter aanbrengt om het Vuvuzelaleed wat te verzachten. Ondanks mijn bijnaam ben ik niet gediend van die herrie. Tenzij Evert ten Napel commentaar geeft, dan mag het.

Het WK leeft sterk in Thailand, maar het is toch anders als je het buitenland bent. Straks in Nederland lekker ouderwets voetbal kijken. Man, wat heb ik daar zin in. Aanvalluh!